دکتر زهرا کرمانی مامازندی، خانم مریم عباسی اسکندری،
جلد 18، شماره 52 - ( بهار و تابستان 1405 )
چکیده
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی تابآوری براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه و خودتنظیمی هیجانی با نقش میانجی جو عاطفی خانواده در دانشآموزان دختر انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی – همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهرستان چناران مشهد در سال تحصیلی 1404-1403، به تعداد 2100 نفر بود که از این تعداد 325 نفر براساس جدول مورگان و به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب شدند. و به پرسشنامه های طرحوارههای ناسازگار اولیه یانگ، تاب آوری کانر و دیویدسون، خودتنظیمی هیجانی هافمن و کاشدن و جو عاطفی خانواده هیل برن پاسخ دادند. به منظور تحلیل دادهها از روشهای همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین طرحوارههای ناسازگار اولیه با تابآوری و جو عاطفی خانواده رابطه منفی معنادار وجود دارد. نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که طرحوارههای ناسازگار اولیه و خود تنظیمی هیجانی به واسطه جو عاطفی خانواده بر تاب آوری تاثیر منفی غیرمستقیم دارند. همچنین نتایج نشان داد که جو عاطفی خانواده در رابطه بین طرحوارههای ناسازگار اولیه و تابآوری و همچنین خودتنظیمی هیجانی و تاب آوری نقش میانجی دارد. با توجه به نتایج، به طور کلی روانشناسان و مشاوران میتوانند با آموزش خود تنظیمی و افزایش تاب آوری در دانشآموزان، گامی در جهت عملکرد سازگارانه دانشآموزان در موقعیتهای چالش برانگیز بردارند.
