جعفر بهادری خسروشاهی، رضا نصیرپور کاکولوند،
جلد 18، شماره 52 - ( 1-1405 )
چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین نقش اعتیاد به شبکههای اجتماعی مجازی و خودپنداشت تحصیلی و ادراک سبک والدگری بر پیشبینی کیفیت زندگی تحصیلی دانشآموزان بود. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روششناسی از نوع توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری دانشآموزان دوره اول متوسطه شهرستان ایلخچی در سال تحصیلی 1404-1403 بودند که از این جامعه با استفاده جدول مورگان و به روش نمونهگیری تصادفی ساده تعداد 250 نفر انتخاب شده و مورد بررسی قرار گرفتند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای کیفیت زندگی تحصیلی اندرسون و بورک، اعتیاد به شبکههای اجتماعی مجازی تورل و سرنکو، خودپنداشت تحصیلی یی سن چن و ادراک سبک والدگری گرولینک و همکاران استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با روش آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه (همزمان) انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد بین اعتیاد به شبکههای اجتماعی مجازی و مولفههای عادت، اعتیاد و درگیری بالا با کیفیت زندگی تحصیلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین بین خودپنداشت تحصیلی و مولفههای خودعمومی و خودآموزشگاهی و ادراک سبک والدگری مادر و پدر با کیفیت زندگی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. از سویی نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیرهای اعتیاد به شبکههای اجتماعی مجازی (عادت، اعتیاد و درگیری بالا)، خودپنداشت تحصیلی (خود عمومی، خودآموزشگاهی و خودغیرآموزشگاهی) و ادراک از سبک والدگری مادر و پدر قادر به پیشبینی کیفیت زندگی تحصیلی میباشند. بنابراین توجه به کاهش اعتیاد به شیکههای اجتماعی و بهبود خودپنداشت تحصیلی و سبک والدگری مادر و پدر میتواند نقش مهمی در افزایش کیفیت تحصیلی دانشآموزان در مدرسه ایفا نماید.
