تعیین سهم بهینه یارانه انرژی در زیربخشهای اقتصادی با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و برنامهریزی خطی فازی (FLP)
|
احمد عاملی ، مهدی صادقی شاهدانی ![](./files/0allsites/images/pubmed20.png) |
|
|
چکیده: (7705 مشاهده) |
در این مقاله، بااستفاده از تحلیل سلسله مراتبی و برنامهریزی خطی فازی، به بررسی تخصیص بهینه یارانه انرژی در بین زیر بخشهای اقتصادی پرداخته میشود. به این منظور، معیارهایی که یارانه انرژی بر آنها تاثیرگذار است شامل رشد اقتصادی، شدت انرژی، شدت نیرویکار، تورم، هزینهاجتماعیِ آلودگیهوا و توزیع یارانه انرژی میان دهکهای هزینهای تعریف شده است. با توجه به اوزان بدست آمده، معیارهای فوق به ترتیب رتبه عبارتند از: تورم، رشد اقتصادی، شدت نیرویکار، توزیع یارانه انرژی میان دهکهای هزینهای، شدت انرژی و هزینهاجتماعیِ آلودگیهوا.
نتایج رتبهبندی نهایی نشان میدهد که رتبه بهینه زیربخشهای اقتصادی در ایران برای تخصیص یارانه انرژی به ترتیب شامل بخشهای خدمات، صنعت، کشاورزی، خانگی و حملونقل است. همچنین، حداکثرسازی کارایی یارانه انرژی در بخشهای خانگی و حملونقل از طریق ایجاد تغییرات فناورانه و بهبود الگوی مصرف، ضروری است. نتایج فازیسازی نشان میدهد که یارانه تخصیصیافته بهینه به
بخشهای خدمات و حملونقل به ترتیب برابر با 4/30 و 6/28 درصد از کل یارانه انرژی است. |
|
واژههای کلیدی: یارانه، روش تحلیل سلسله مراتبی، فازی سازی خطی. |
|
|
نوع مطالعه: توسعه ای |
موضوع مقاله:
انرژی، منابع و محیط زیست دریافت: 1390/9/11 | پذیرش: 1392/5/14 | انتشار: 1392/5/14
|
|
|
|
|
ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|