Moarefi A, Sadri A, Gholami Norabad H, saeidi B. The role of Tourism clusters on regional competitiveness ( Case study: Religious tourism cluster of Qom). jgs 2022; 22 (67) :153-170
URL:
http://jgs.khu.ac.ir/article-1-3454-fa.html
معرفی ابوالفضل، صدری آرش، غلامی نورآباد هادی، سعیدی بهزاد. نقش خوشه های گردشگری در توسعه منطقه ای (نمونه موردی: خوشه گردشگری قم). نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی. 1401; 22 (67) :153-170
URL: http://jgs.khu.ac.ir/article-1-3454-fa.html
1- کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری ، دانشگاه تربیت مدرس تهران ، moarrefy@gmail.com
2- گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه فنی و حرفه ای،تهران،ایران
3- دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت امور شهری دانشگاه تهران
4- کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری ، دانشگاه ازاد اسلامی واحد نجف اباد ، دانشکده هنر،معماری،شهرسازی
چکیده: (5516 مشاهده)
راهبرد توسعه خوشه ای
[1]، از جمله الگوهای موفق سازماندهی واحدهای کسب و کار کوچک و متوسط
[2] است که بیش از سه دهه در کشورهای مختلف، بیشترین موفقیت را در توسعه منطقه ای به همراه آورده است. این راهبرد در جهت تقویت توان رقابتی و ابزاری جهت ارتقاء رقابت پذیری در دهه 1990 توسط توسط مایکل پورتر مطرح گردید. محققان توسعه سرزمینی معتقدند شکل گیری خوشه های گردشگری، استعداد رقابت پذیری را ارتقا بخشیده و در بهبود مزیت های رقابتی و توسعه منطقه ای موثر است. از این رو دست یابی به مزایای رقابتی، خوشه های گردشگری را به یک نقطه کانونی توجه علمی و سیاست گذاری تبدیل کرده است. با این توضیحات هدف این تحقیق، بررسی و تحلیل نقش خوشه های گردشگری بر توسعه رقابت پذیری منطقه ای و با این فرضیه که به نظر می رسد هر چه شدت روابط در خوشه های گردشگری بالاتر رود، رقابت پذیری منطقه ای هم افزایش می یابد، می باشد. روش تحقیق، از نوع توصیفی-تحلیلی است و از پرسش نامه جهت جمع آوری داده ها استفاده گردیده است که پس از تایید روایی و پایایی، داده های جمع آوری شده توسط نرم افزار های
spss و
lisrel مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های تحقیق ارتباط بین افزایش شدت روابط در خوشه های گردشگری با افزایش رقابت پذیری منطقه ای تایید می نماید. همچنین عوامل موثر بر توسعه و تحریک رقابت پذیری منطقه ای را به ترتیب درجه تأثیر در قالب 4 عامل:1) روابط اجتماعی؛ 2) روابط مکانی جغرافیایی؛3) روابط اقتصادی و 4) روابط نهادی- سازمانی معرفی می کند.