جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای جابری مقدم

فرهاد قدیری، اکرم ماشاءاللهی، علی اکبر جابری مقدم،
دوره 1، شماره 1 - ( 6-1390 )
چکیده

خودپندارۀ بدنی می­تواند تحت تأثیر برنامه­های مداخله­ای چون ورزش و تمرین بدنی قرار گیرد. بنابراین، فهم بیشتر از نحوۀ تأثیر­پذیری آن به­وسیلۀ روش­های تمرینی مناسب به جهت افزایش ادراک فرد از ویژگی­های جسمانی خود و ایجاد انگیزۀ مشارکت در فعالیت بدنی از اهمیت بالایی برخوردار است. تحقیق حاضر برای تعیین اثر یک دوره تمرین مقاومتی فزاینده بر خود­پندارۀ بدنی و کارکرد بدنی پسران فلج مغزی 13 تا 18 ساله طراحی شد. آزمودنی­های تحقیق را 16 پسر فلج مغزی دی پلژی (سن 2/1±05/16) تشکیل دادند که به طور تصادفی به دو گروه شاهد (7 نفر) و تجربی (9 نفر) تقسیم شدند. افراد گروه تجربی به مدت 8 هفته یک برنامه تمرینی مقاومتی فزاینده شامل سه تمرین برای تقویت گروه عضلات حمایت کننده اندام پایین تنه را اجرا کردند. قبل و بعد از مداخله اطلاعات مربوط به خودپنداره بدنی آزمودنی­ها توسط «پرسش­نامه خودتوصیفی بدنی» (PSDQ) و اطلاعات کارکرد بدن از طریق آزمون­های تعادل، پیاده­روی، پله، قدرت عضلات بازکننده مچ پا، عضلات باز کننده زانو و عضلات بازکننده لگن خاصره مورد ارزیابی قرار گرفت. داده­ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه­های تکراری و آزمون تعقیبی t جفت شده و وابسته تجزیه و تحلیل شدند. به طور کلی، کارکرد بدنی گروه تجربی در مقایسه با گروه شاهد تغییرات معنی­داری در آزمون­های پله، پیاده­روی، تعادل و قدرت بازکننده­های زانو، قدرت بازکننده­های مچ پا و  بازکننده­های لگن خاصره نشان داد (05/0P&le). اما، بین میانگین­های پیش­آزمون و پس­آزمون گروه تجربی در خودپنداره بدنی کلی و خرده­مقیاس­های خودپنداره بدنی تفاوت معناداری نسبت به گروه شاهد وجود نداشت (05/0P>). در نهایت، فرآیند تغییر در خودپنداره بدنی از طریق فعالیت بدنی به عواملی نظیر طول دوره تمرین، بافت تمرین و نگرش آزمودنی­ها وابسته است.  
علی اکبر جابری مقدم، ابراهیم متشرعی، شهزاد طهماسبی بروجنی، جواد افشاری،
دوره 2، شماره 4 - ( 10-1391 )
چکیده

هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر محیط­های مختلف تمرینی، نوع مهارت و تعامل این دو بر عملکرد در مراحل اکتساب و یادداری مهارت­های باز و بسته بود. جامعه آماری همه دانشجویان ساکن در کوی دانشگاه تهران در سال تحصیلی 88-89 بوده است. نمونه­ای 60 نفری به صورت در دسترس از بین افرادی که هیچ سابقه­ای در مهارت­های بدمینتون نداشتند برگزیده شدند. آزمودنی­ها  براساس پیش­آزمون در 6 گروه ده نفره  (غیررقابتی، رقابتی و ترکیبی) همسان­سازی شدند. آزمودنی­های هر شش گروه تمرینات خود را در محیط­های تعریف­شده به مدت 10جلسه و هر جلسه 40 کوشش انجام دادند. در این تحقیق از آزمون­های سرویس بلند بدمینتون برای اندازه­گیری مهارت باز و از آزمون تاس برای اندازه­گیری مهارت بسته استفاده شد. امتیازات آزمودنی­ها در مراحل آزمون از میانگین امتیاز ده­ضربه محاسبه شد. از آمار توصیفی برای تعیین شاخص­های میانگین و انحراف معیار و برای دستیابی به اهداف تحقیق از آزمون تحلیل واریانس دو­طرفه و تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر و آزمون t مستقل استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر نشان داد تمرین در هریک از محیط­های تمرینی موجب افزایش اکتساب و یادداری هریک از مهارت­های مذکور در سطوحی متفاوت می­شود (05/0p<). همچنین نتایج تحلیل واریانس عاملی نشان داد که دو عامل مهارت و شرایط محیطی در هر دو مرحله اکتساب و یادداری غیرمعنی­دار، اما  هریک از مهارت­ها در تعامل با محیط تمرینی معنی­دار (05/0p<) بود. به­علاوه، تمرین هریک از مهارت­ها در محیطی واحد دارای سطوحی متفاوت از اکتساب و یادداری بود.
مریم عبدالشاهی، احمد فرخی، علی اکبر جابری مقدم، سیدمحمدکاظم واعظ موسوی، انوشیروان کاظم نژاد،
دوره 3، شماره 5 - ( 6-1392 )
چکیده

یافته­های جدید نشان داده­اند تمرینِ زیاد یک مهارت، موجب توسعه بازنمایی حافظه­ای خاصی می­شود که به دلیل اجرای بالایش، نسبت به بقیه مهارت­های همان طبقه، منحصربه­فرد می­شود و مهارت برجسته نام  می­گیرد. هدف این پژوهش بررسی ظهور مهارت برجسته و بازآزمایی فرضیه زمینه بینایی با استفاده از بازیکنان بدمینتون در سه سطح مهارت (خبره، ماهر، کم­تجربه) و تکلیف سرویس کوتاه بک­هند با دو وضعیت محیطی (زمین معمولی و پوشیده) بود. آزمودنی­ها (هر گروه 10 نفر، میانگین سنی 85/3 ± 13/23) 100 سرویس را از 5 فاصله (5/1، 2، 5/2، 3، 5/3 متری از تور) در هریک از موقعیت­های محیطی اجرا کردند. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد مهارت برجسته در اجرای دو گروه خبره و کم­تجربه دیده نشده است­، اما دقتِ گروه ماهر در نقطه 2 متری به­طور معنی­داری از پیش­بینی معادله رگرسیون بالاتر بود و از اثر مهارت برجسته حمایت کرد (05/0p<). این برتری خاصِ به­وجودآمده از تمرین در این نقطه، هنگام فقدان نشانه­های بینایی از بین رفت که حمایتی از فرضیه زمینه بینایی بود.

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پژوهش در مدیریت ورزشی و رفتار حرکتی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Research in Sport Management and Motor Behavior

Designed & Developed by : Yektaweb