دوره 12، شماره 3 - ( 10-1404 )                   جلد 12 شماره 3 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mendeley  
Zotero  
RefWorks

Salahi B, Frotan M. Analysis of the Relationship between Wet and Dry Seasons in Northern Provinces of Iran with some Teleconnection Indices. Journal of Spatial Analysis Environmental Hazards 2025; 12 (3)
URL: http://jsaeh.khu.ac.ir/article-1-3467-fa.html
صلاحی برومند، فروتن مهدی. تجزیه و تحلیل ارتباط بین ترسالی‌ها و خشک‌سالی‌های استان‌های شمالی ایران با برخی از شاخص‌های پیوند از دور. تحلیل فضایی مخاطرات محیطی. 1404; 12 (3)

URL: http://jsaeh.khu.ac.ir/article-1-3467-fa.html


1- دانشگاه محقق اردبیلی ، salahi@uma.ac.ir
2- دانشگاه محقق اردبیلی
چکیده:   (1244 مشاهده)
پدیده‌ جوی انسو (ENSO)، شامل فازهای النینو و لانینا، تأثیرات قابل‌توجهی بر الگوهای بارش، دما و خشک‌سالی در مناطق مختلف جهان دارند. این پژوهش با هدف بررسی ارتباط شاخص‌های ENSO مانند ‏MEI، ‏SOI‏ و نوسانات NINO با شاخص‌های خشک‌سالی (TCI، VCI، VHI و SPI) در استان‌های گیلان، گلستان و مازندران طی سال‌های 2013 تا 2022 انجام شد. داده‌های ماهواره‌ای NDVI، LST و بارش از گوگل ارث انجین برای محاسبه شاخص‌های خشک‌سالی استخراج و داده‌های ENSO از سایت NOAA جهت تحلیل همبستگی دریافت شدند. نتایج نشان داد شاخص MEI همبستگی مثبت و معناداری با SPI داشته و کاهش خشک‌سالی با افزایش بارش را نشان می‌دهد، اما ارتباط ضعیفی با سایر شاخص‌های خشک‌سالی داشت. شاخص SOI همبستگی منفی و معناداری با SPI نشان داد که بیانگر تأثیر لانینا بر افزایش خشک‌سالی، به‌ویژه در استان گلستان است. شاخص‌های نینو با SPI در استان‌های شمالی ایران همبستگی مثبت داشتند و تأثیر کاهش خشک‌سالی و افزایش بارش را تأیید کردند. در فاز النینو، مناطق شمالی استان­های مورد مطالعه افزایش دما و جنوب استان مازندران دماهای زیر صفر را تجربه کردند، درحالی‌که در فاز لانینا، دما افزایش یافته و مناطق شمالی استان­های مورد مطالعه دماهای بالاتری داشتند. پوشش گیاهی در فاز النینو در جنوب استان گلستان و شرق استان مازندران متراکم‌تر بود، اما در فاز لانینا کاهش یافت. شاخص SPI نشان داد خشک‌سالی در فاز النینو بیشتر در نیمه غربی استان­های مورد مطالعه و در فاز لانینا گسترده‌تر و شدیدتر بود. شاخص VHI، سلامت بهتر پوشش گیاهی را در النینو به‌ویژه در استان­های گیلان و مازندران و کاهش سلامت را در فاز لانینا به‌ویژه در استان­های مازندران و گلستان نشان داد.
     
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1403/8/30 | پذیرش: 1404/10/14 | انتشار: 1404/10/17

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.