جستجو در مقالات منتشر شده


1 نتیجه برای دشت شورو


دوره 18، شماره 57 - ( 10-1383 )
چکیده

در این تحقیق تعداد 207 سونداژ قائم ژئوالکتریکی به روش مقاومت ویژه و با آرایه شلومبرژه در دشت شورو واقع در 80 کیلومتری جنوب غرب زاهدان برداشت گردیده و پس ازتصحیح، داده‌های صحرایی به کمک نرم‌افزار روسی1 با در نظر گرفتن اطلاعات لوگ چاه‌های گمانه در منطقه، پردازش و تفسیر شده و مقاومت حقیقی و ضخامت لایه‌های زیر سطحی مختلف، مشخص و محدوده آبخوان در دشت تعیین گردیده است. سنگ کف منطقه عموماً از جنس اسلیت بوده و در برخی نقاط به صورت شیل ظاهر شده است. مقاطع ژئوالکتریک، نقشه‌های هم عمق و هم مقاومت لایه آب‌دار و سنگ کف ترسیم و با توجه به نقشه هم تراز آب زیرزمینی جهت حرکت آب، ورودی‌ها و خروجی‌های دشت مشخص گردیده است. بر اساس مدل ژئوالکتریکی به دست آمده دو بخش مجزا در دشت قابل تفکیک است(بخش شرقی و بخش غربی). عمق و ضخامت متوسط لایه آب‌دار در کل دشت به ترتیب برابر با 30 و30 متر، در شرق برابر23 و 24 متر و درغرب برابر40 و 41 متر اندازه‌گیری شده است. با استفاده از تشابه بین جریان الکتریکی و جریان آب در محیط متخلخل، پارامترهای هیدروژئولوژی دشت نظیر تخلخل، آب‌دهی ویژه، حجم ذخیره و حجم آب قابل استحصال آبخوان با استفاده از پارامترهای ژئوالکتریکی محاسبه گردیده است. مقدار تخلخل آبخوان شورو برابر37/0 و آب‌دهی ویژه آن 18/0 تخمین زده شده است. با استفاده از این پارامترها حجم آب قابل استحصال در آبخوان شورو حدوداً برابر855 میلیون مترمکعب برآورد شده است.

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علوم دانشگاه خوارزمی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Quarterly Journal of Science Kharazmi University

Designed & Developed by : Yektaweb