جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای زر

دکتر سارا زارع کاریزک، خانم زینب تیموری، دکتر عبدالصالح زر،
دوره 0، شماره 0 - ( 8-1398 )
چکیده

مقدمه: فعالیت‌های ورزشی شدید با التهاب و فشار اکسایشی همراه اند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیرآزمون آمادگی جسمانی تناوبی فیفا همراه مکمل کورکومین برمیزان MDA، TAC وCRP  سرم در کمک داوران مرد فوتبال بود.
روش‏‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی 20 کمک داور فوتبال(میانگین سن 75/3±56/28 سال، قد 21/4±179 سانتیمتر، وزن 08/7±78/72 کیلوگرم) به صورت داوطلبانه انتخاب و به طور تصادفی دردو گروه آزمون و آزمون+ مکمل قرار گرفتند.گروه آزمون+ مکمل علاوه  بر آزمون فیفا روزانه 5 گرم کورکومین (2/5 گرم صبح و2/5 گرم بعد از ظهر) به مدت پنج روز دریافت کردند. نمونه گیری خونی در سه مرحله (پیش ازمکمل دهی در دو نیم روز قبل، بلافاصله بعد و 48 ساعت پس از آزمون آمادگی جسمانی تناوبی فیفا ) انجام شد و متغیرها به روش اسپکتروفتومتری اندازه گیری و داده ها به وسیله آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها افزایش معنی دارCRP، MDA،TAC سرم در هر دو گروه را در پس آزمون اول نشان داد (000=0 P ، 041/0=P، 008/0= P، 009/0P=، 048/0P=، 014/0P=). در پس آزمون دوم گروه آزمون،افزایش یافته ها در میزانCRPو MDA همچنان معنی دار باقی ماند(000/0= P 022/0 P= اما TAC به افزایش غیر معنی دار تبدیل شد(160/0 P=)، در حالی که میزان افزایش آن در گروه آزمون+مکمل همچنان معنادار بود (013/0=P) و در گروه آزمون+مکمل میزان MDA به افزایش غیر معنی دار در مقایسه با پیش آزمون تبدیل شد(186/0=P). همچنین بین دو گروه تفاوت معنی داری در مقادیرCRP و TAC(024/0 P=، 05/0 P=) و تفاوت غیر معنی داری در میزان MDA وجود داشت(129/0P=).
نتیجه‌گیری: مکمل یاری کوتاه مدت کورکومین بخشی از شاخص های التهابی و اکسایشی ناشی از فعالیت استقامتی(آزمون فیفا) را تعدیل می کند.
 

زهرا محمدپور، کریم آزالی علمداری، اعظم زرنشان،
دوره 18، شماره 20 - ( 9-1399 )
چکیده

مطالعه فراتحلیلی پاسخ فشارخون به تمرینات ورزشی آبی در بیماران پرفشار خون بسیار اهمیت دارد. شامل تعیین کمی تغییرات فشارخون بعد از تمرینات ورزشی آبی و شناسایی زیرگروه‌های دارای بیشترین تغییرات بود. کارآزمایی‌های بالینی منتشرشده در مجلات پژوهشی انگلیسی و فارسی تا جولای 2020 از سایت‌های google scholar، Pubmed، Science Direct، sid و magiran سرچ شدند. 12 مداخله با استفاده از مدل اثرات تصادفی برای تعیین اندازه‌ اثر (تفاوت در میانگین با تناوب اطمینان %95) تحلیل شدند. فراتحلیل‌های طبقه‌ای در مورد زیرگروه‌های جنسیت، وضعیت یائسگی، شدت و تعداد جلسات تمرین در هفته بررسی و همبستگی بین سن، وزن بدن، دمای آب و مدت تمرین با مقدار تغییرات فشارخون با فرا رگرسیون تصادفی واحد انجام شد. تمرین ورزشی در آب، فارغ از ویژگی‌های فردی بیماران و یا تعداد جلسات تمرین و دمای آب، به ترتیب سبب 12/29-­ و 5/69-­ میلی‌متر جیوه کاهش در فشارخون سیستولی و دیاستولی شد. در ضمن، فقط مقدار کاهش فشارخون سیستولی با دمای آب (0/012=P، 1/29-=P) وزن بدن آزمودنی‌ها (0/003=P، 0/38=β1) همبستگی داشت (0/05>P). تمرین ورزشی در آب باعث کاهش قابل‌ملاحظه فشارخون سیستولی و دیاستولی بیماران پرفشار خون می‌شود که بر اهمیت بالینی تمرینات آبی در کنترل پر فشارخونی تأکید می‌کند؛ اما به نظر می‌رسد که با کمتر شدن وزن بدن و همچنین افزایش دمای آب (تا 38 درجه) فواید بیشتری ازنظر کاهش فشارخون حاصل شود. ولی به دلیل کم بودن شواهد و هتروژنیتی در نتایج، هنوز باید کارآزمایی‌های بالینی بیشتری فراهم شوند.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وبگاه متعلق به پژوهش در طب ورزشی و فناوری است.

طراحی و برنامه‌نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Research in Sport Medicine and Technology

Designed & Developed by : Yektaweb