جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای Mda

دکتر سارا زارع کاریزک، خانم زینب تیموری، دکتر عبدالصالح زر،
دوره 0، شماره 0 - ( 8-1398 )
چکیده

مقدمه: فعالیت‌های ورزشی شدید با التهاب و فشار اکسایشی همراه اند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیرآزمون آمادگی جسمانی تناوبی فیفا همراه مکمل کورکومین برمیزان MDA، TAC وCRP  سرم در کمک داوران مرد فوتبال بود.
روش‏‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی 20 کمک داور فوتبال(میانگین سن 75/3±56/28 سال، قد 21/4±179 سانتیمتر، وزن 08/7±78/72 کیلوگرم) به صورت داوطلبانه انتخاب و به طور تصادفی دردو گروه آزمون و آزمون+ مکمل قرار گرفتند.گروه آزمون+ مکمل علاوه  بر آزمون فیفا روزانه 5 گرم کورکومین (2/5 گرم صبح و2/5 گرم بعد از ظهر) به مدت پنج روز دریافت کردند. نمونه گیری خونی در سه مرحله (پیش ازمکمل دهی در دو نیم روز قبل، بلافاصله بعد و 48 ساعت پس از آزمون آمادگی جسمانی تناوبی فیفا ) انجام شد و متغیرها به روش اسپکتروفتومتری اندازه گیری و داده ها به وسیله آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها افزایش معنی دارCRP، MDA،TAC سرم در هر دو گروه را در پس آزمون اول نشان داد (000=0 P ، 041/0=P، 008/0= P، 009/0P=، 048/0P=، 014/0P=). در پس آزمون دوم گروه آزمون،افزایش یافته ها در میزانCRPو MDA همچنان معنی دار باقی ماند(000/0= P 022/0 P= اما TAC به افزایش غیر معنی دار تبدیل شد(160/0 P=)، در حالی که میزان افزایش آن در گروه آزمون+مکمل همچنان معنادار بود (013/0=P) و در گروه آزمون+مکمل میزان MDA به افزایش غیر معنی دار در مقایسه با پیش آزمون تبدیل شد(186/0=P). همچنین بین دو گروه تفاوت معنی داری در مقادیرCRP و TAC(024/0 P=، 05/0 P=) و تفاوت غیر معنی داری در میزان MDA وجود داشت(129/0P=).
نتیجه‌گیری: مکمل یاری کوتاه مدت کورکومین بخشی از شاخص های التهابی و اکسایشی ناشی از فعالیت استقامتی(آزمون فیفا) را تعدیل می کند.
 

مجتبی صالح پور، علی سرلک، هادی صمدی،
دوره 21، شماره 26 - ( 10-1402 )
چکیده

افزایش آهن در اثر افزایش سن در روند فروپتوزیس تأثیر دارد و محصول نهایی پراکسیداسیون لیپیدی، MDA است و GPX4 تنظیم‌کننده مرکزی و البته منفی فروپتوز است. فعالیت‌های ورزشی می‌تواند با کاهش پراکسیداسیون لیپیدی این مسیر سالمندی را تعدیل کند؛ بنابراین هدف از انجام پژوهش، تعیین تأثیر هشت هفته تمرین استقامتی بر میزان بیان GPX4 و MDA در عضله نعلی موش‌های صحرایی نر سالمند بود. این مطالعه از نوع تجربی است. 20 سر موش صحرایی نرسالمند (با میانگین سنی 20 ماهه و میانگین وزنی 373 گرم) به دو گروه 10 تایی تقسیم شد: گروه تمرین، گروه کنترل. تمرین به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته با تردمیل ویژه جوندگان به‌طور فزاینده انجام شد. 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین، عضله نعلی موش‌ها طی جراحی برداشته شد و میزان GPX4 به روش بیان ژن و میزان MDA به روش الایزا اندازه‌گیری شد. برای آنالیز داده‌ها، برای سنجش توزیع طبیعی داده‌ها از آزمون شاپیروویلک و برا تعیین همگنی واریانس‌ها از آزمون لوین و برای تعیین تفاوت بین دو گروه از آزمون t مستقل استفاده‌شده و از آزمون دی کوهن برای اندازه‌گیری اندازه اثر استفاده شد و محاسبات آماری توسط نرم‌افزار Prism Graph Pad نسخه هشت انجام شد. اختلاف معنادار در میزان بیان ژن GPX4 در عضله نعلی موش‌های گروه تمرین نسبت به موش‌های گروه کنترل مشاهده نشد 4079/0(p= ولی میزان MDA در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری داشت (0028/0p=). بنا بر یافته‌های تحقیـق حاضـر، به نظـر می‌رسد اثر تمرین استقامتی در این پژوهش، کاهش فروپتوز را نشان می‌دهد. عدم اختلاف معنادار میزان بیان ژن GPX4 نشان از عدم تأثیر تمرین استقامتی با این شدت بر آن است.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وبگاه متعلق به پژوهش در طب ورزشی و فناوری است.

طراحی و برنامه‌نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Research in Sport Medicine and Technology

Designed & Developed by : Yektaweb