http://nbr.khu.ac.ir یافته های نوین در علوم زیستی - مقالات نشریه - سال 1397 جلد5 شماره1 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1397/3/11 http://c4i2016.khu.ac.ir/nbr/browse.php?a_id=3085&sid=1&slc_lang=fa <br /> <em><span dir="LTR">Lallemantia</span></em> از تیره نعناعیان، زیر تیره <span dir="LTR">Nepetoideae</span> جنس کوچک با گسترش زیاد در ایران می باشد و به طور سنتی مصارف پزشکی دارد. در این مطالعه ساختار تشریحی گونه های این جنس برای ارزیابی مفید بودن کاربرد این ویژگی ها در تاکسونومی به طور مقایسه ای مورد تحقیق قرار گرفت. آزمایش های تشریحی با استفاده از برش های دستی تهیه شده از ساقه و برگ و رنگ آمیزی با قهوه ای بیسمارک، کارمن و آبی متیلن انجام گرفت. همچنین ویژگی های تشریحی با استفاده از واکاوی های مولفه اصلی <span dir="LTR">(PCA)</span> و خوشه ای <span dir="LTR">(Cluster Analysis)</span> مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس نتایج به دست آمده، اگرچه ویژگی های کلی تشریحی ساقه و برگ در گونه های مورد مطالعه بسیار شبیه به یکدیگر است. اما واکاوی های چند متغیره نشان داد که برخی از ویژگی های تشریحی کمی (عددی) مانند ضخامت پهنک، ضخامت پارانشیم نردبانی و اسفنجی در این جنس دارای ارزش تاکسونومیک می باشد. شباهت های ریخت شناختی بین <em><span dir="LTR">L. royleana</span></em> و <em><span dir="LTR">L. baldshuanica</span></em> با داده های تشریحی تایید می گردد. اصغر کامرانی http://c4i2016.khu.ac.ir/nbr/browse.php?a_id=2633&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">خواص ویژه و کاربری های گوناگون گونۀ ریزجلبکی اسپیرولینا به تمرکز روزافزون حوزه های مختلف بیوتکنولوژی به کشت تجاری این گونه و روش های کاهش هزینۀ آن منجر شده است، اما کشت باز، که در اغلب کشت های تجاری مورد استفاده قرار می گیرد، مشکلات و نواقصی نظیر خطر آلودگی، نفوذ نکردن نور به عمق، اختلاط ناکارآمد و پایین بودن بهره وری دارد. در این پژوهش با طراحی و ساخت یک فتوبیوراکتور جدید و بهره گیری از ناحیۀ کنترلی، سیستم آسانسوری جایگزین پمپاژ</span></span></span> <span style="color:windowtext;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">(برای</span></span></span> <span style="color:windowtext;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">کاهش آسیب به سلول های شکننده) و ملاحظات ساختاری بافل ها و هوادهی (برای اختلاط بهتر)، اقداماتی در جهت رفع مشکلات مذبور انجام شد و تأثیر سه فاکتور حجم ناحیۀ کنترلی (%)، سیکل اختلاط (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">hr</span></span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">) و شدت تابش (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">Lux</span></span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">) بر خواص کمی وزن خشک (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">g/l</span></span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">) و میزان رشد مخصوص (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">day^-1</span></span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">) ریزجلبک اسپیرولینا با روش پاسخ سطح-طراحی مرکزی بررسی شد. بیشترین میزان وزن خشک بیومس (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">g/l</span></span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> 915/0) در بیشترین سیکل اختلاط (12 ساعت)، حجم کنترلی 30درصد و شدت تابش 7000 لوکس ایجاد شد. و میزان بهینه تابش برای دست یابی به بیشترین بیومس برابر 8700 لوکس بود. براساس این نتایج</span></span></span> <span style="color:windowtext;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;و به سبب تاثیر زیاد فاکتورهای سیکل اختلاط و حجم ناحیه کنترلی، می توان با کنترل حجم محدودی (فقط 20درصد) از برکه های باز، ضمن رعایت ملاحظات اقتصادی، به افزایش بهره وری و ارتقای کشت دست یافت و جهت افزایش بهره وری کل، از یک ناحیه کنترلی برای تعدادی از برکه های باز بهره برد.</span></span></span><br /> &nbsp;</p> حسین گنجی دوست http://c4i2016.khu.ac.ir/nbr/browse.php?a_id=2938&sid=1&slc_lang=fa <span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">به منظور ارزيابي تأثیر تیمارهای مختلف بر جوانه زني کنگر وحشی آزمايش سه عاملي به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با 3 تكرار اجرا شد. عامل اول سرمادهي در سه سطح صفر، سه و شش هفته در دماي 4 درجه سانتي گراد، عامل دوم خراش دهی در دو سطح بذرهای خراش دهی شده و بدون خراش دهي مكانيكي و عامل سوم تيمارهای شیمیایی شكست خواب بذر شامل آب مقطر و اسيد جيبرليك با غلظت هاي 1000 و 1500 میلی گرم بر لیتر و تيواوره 1/0 درصد بودند. نتایج نشان داد كه اثرات سرمادهی، خراش دهی و تیمارهای شیمیایی شکست خواب و اثر متقابل آن ها بر کلیه صفات معنی دار است. نتایج مقایسه میانگین ها حاکی از اثر معنی دار اغلب تیمارهای همراه با خراش دهی بر بهبود کلیه صفات بود. نتایج بدست آمده از این مطالعه نشان داد، تیمار همراه با خراش دهی اسید</span></span></span><span style="font-family:calibri,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">جیبرلیک 1000 میلی گرم بر لیتر در دوره سرمادهی شش هفته، به علت داشتن بالاترین سرعت جوانه زنی، وزن خشک گیاهچه و طول گیاهچه، داشتن درصد جوانه زنی و بنیه طولی گیاهچه نسبتاً بالا و میانگین زمان جوانه زنی نسبتاً پایین، مطلوب ترین تیمار بود. همبستگی میان درصد جوانه زنی با شاخص های سرعت جوانه زنی، وزن خشک و طول گیاهچه معنی دار بود. به نظر می رسد خواب بذر کنگر وحشی فیزیولوژیکی و فیزیکی است، زیرا حذف عوامل فیزیولوژیکی و فیزیکی منجر به بهبود جوانه زنی آن شد. </span></span></span><br /> &nbsp; احمد مهتدی http://c4i2016.khu.ac.ir/nbr/browse.php?a_id=3006&sid=1&slc_lang=fa <pre dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"> <span style="font-family:b zar;">گزارش شده که</span> <span style="font-family:b zar;">1، 25دی هیدروکسی ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">D3</span></span> <span style="font-family:b zar;">یک شکل فعال </span><span style="font-family:b zar;">ویتامین</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">D</span></span><span style="font-family:b zar;"> رشد تعدادی از سلول های سرطانی پوست، پروستات، سینه، کولون و لوسمی را مهار می</span><span style="font-family:b zar;"> </span><span style="font-family:b zar;">کند. </span><span style="font-family:b zar;">والپروئیک اسید، به عنوان یک مهارکنندۀ قوی هیستون داستیلاز، همچنین نقش مهمی در مهار تکثیر سلول های تومور ایفا می کند.</span> <span style="font-family:b zar;">با این حال، تا کنون هیچ گزارشی در مورد همکاری بین</span><span style="font-family:b zar;"> والپروئیک اسید و</span><span style="font-family:b zar;"> 1، 25دی هیدروکسی ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">D3</span></span> <span style="font-family:b zar;">برای اثر ضد سرطانی وجود ندارد. هدف از تحقیق حاضر ارزیابی این بود که آیا دوزهای کم1، 25دی هیدروکسی ویتامین</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">D3</span></span><span style="font-family:b zar;"> &nbsp;</span><span style="font-family:b zar;">سمیت</span><span style="font-family:b zar;"> والپروئیک اسید</span><span style="font-family:b zar;"> را تقویت می کند </span><span style="font-family:b zar;">و آیا این عمل از طریق مکانیزم های آپوپتوز انجام می گیرد.</span> <span style="font-family:b zar;">در این مطالعه سلول های</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">HL-60</span></span><span style="font-family:b zar;">&nbsp; با غلظت های مختلف والپروئیک اسید و 1، 25دی هیدروکسی ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">D3</span></span> <span style="font-family:b zar;">به تنهایی و در ترکیب با یکدیگر در 24ساعت تیمار شدند. درصد زنده بودن سلول ها به روش </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">MTT</span></span><span style="font-family:b zar;"> سنجیده شد </span><span style="font-family:b zar;">و </span><span style="font-family:b zar;">سپس برای بررسی نوع مرگ سلولی از رنگ آمیزی </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">Hoechst</span></span><span style="font-family:b zar;"> استفاده شد. </span><span style="font-family:b zar;">مطالعه حاضر </span><span style="font-family:b zar;">نشان داد که1، 25دی هیدروکسی ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">D3</span></span> <span style="font-family:b zar;">اثر آنتی توموری والپروئیک اسید را افزایش می دهد. همچنین</span> <span style="font-family:b zar;">نتایج حاصل از رنگ آمیزی سلول ها نشان داد که والپروئیک اسید</span><span style="font-family:b zar;"> و</span><span style="font-family:b zar;"> 1، 25دی هیدروکسی ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">D3</span></span> <span style="font-family:b zar;">باعث القاء آپوپتوز در سلول های </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">HL-60</span></span><span style="font-family:b zar;"> می شوند. در کل ترکیب جدید والپروئیک اسید و 1، 25دی هیدروکسی ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">D3</span></span> <span style="font-family:b zar;">هم افزایی اثر ضد تکثیری و القاء آپوپتوز در روی سلول های سرطانی </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">HL-60</span></span><span style="font-family:b zar;"> را نشان داد.</span> </pre> مریم رحیمی http://c4i2016.khu.ac.ir/nbr/browse.php?a_id=3036&sid=1&slc_lang=fa <span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">دفعات تغذیه و تراکم ذخیره سازی از فاکتورهای مهم مؤثر بر رشد و بلوغ ماهیان پرورشی است. هدف این مطالعه تعیین اثرات تراکم (10، 20، 30 و 40 قطعه</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> ماهی در آکواریوم) و دفعات تغذیه (2، 3 و 4 نوبت غذادهی در روز) بر پارامتراهای رشد و هماتوکریت ماهی کلمه </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(</span></span><em><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">Rutilus rutilus caspicus</span></span></em><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">)</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> است. آزمایش در دو تکرار و به مدت 45 روز انجام شد. نتایج این مطالعه نشان داد که پارامترهای رشد شامل افزایش وزن، ضریب تبدیل غذا و نرخ رشد ویژه به طور معنی داری تحت تأثیر تراکم قرار گرفتند (05/0></span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">)، اما دفعات غذادهی اثر معنی داری نداشت (05/0<</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">). بالاترین وزن و نرخ رشد ویژه در پایین ترین تراکم (10 قطعه ماهی در آکواریوم) ثبت شد. کمترین ضریب تبدیل غذا در تراکم 10 قطعه ماهی در آکواریوم بدست آمد، ضریب تبدیل غذا با افزایش تراکم به طور معنی داری افزایش یافت (05/0></span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">). همچنین، اثرات متقابل تراکم و دفعات غذادهی بر پارامترهای رشد معنی دار نبود (05/0<</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">). تراکم و دفعات تغذیه تأتیر معنی داری بر میزان هماتوکریت نداشت (05/0<</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">). از سوی دیگر، اثرات متقابل تراکم و دفعات تغذیه بر میزان هماتوکریت معنی دار بود (05/0></span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">). کمترین سطح هماتوکریت در تراکم 10 و با دو وعده غذادهی در روز مشاهده شد. نتایج این مطالعه نشان داد که تراکم بر رشد اثر معنی داری دارد، اما افزایش دفعات غذاذهی تأثیری بر رشد ماهی کلمه ندارد.</span></span></span> محمدرضا ایمان پور http://c4i2016.khu.ac.ir/nbr/browse.php?a_id=3021&sid=1&slc_lang=fa <span dir="RTL"><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">ناحیه قاعده ای-جانبی </span></span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">آمیگدال (</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">BLA</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">) جایگاه مهمی در تنظیم نوروترانسمیتری <span style="color:black;">حافظۀ کاری و مرجع</span> است. <span style="color:black;">هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر سیستم دوپامینرژیک ناحیه </span>(</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">BLA</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">) <span style="color:black;">بر حافظۀ کاری و مرجعبوده است.موش های صحرایی نر نژاد ویستار با استفاده از دستگاه استرئوتاکسی به صورت دوطرفه در ناحیۀ</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">BLA </span></span></span><span dir="RTL"><span style="color:black;"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">کانول گذاری شد. </span></span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">پارامترهای تعداد خطاهای کاری و مرجع و زمان سپری شده در بازوهای خطاهای کاری و مرجع با استفاده از<span style="color:black;">دستگاه تست ماز شعاعی و بر اساس پروتکل</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">DSWS </span></span></span>&nbsp;<span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">مورد محاسبه قرار گرفتند. تزریق آپومورفیندر دوزهای پایین </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(0.005 &micro;g/rat)</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> و بالا </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(0.5 &micro;g/rat)</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> درون هسته </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">BLA</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> سبب کاهش معنی داری در تعداد خطاهای کاری و نه مرجع شد که نشان دهنده بهبود حافظۀکاری است. تزریق دوز متوسط آپومورفین </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(0.05 &micro;g/rat)</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> موجب افزایش تعداد خطاهای کاری و مرجع و مدت زمان سپری شده در بازوهای مذکور شد که نشان دهنده آسیب به هر دو نوع حافظۀ است. تزریق کلرپرومازین </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(2 &micro;g/rat)</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> ، باعث کاهش خطای کاری و مرجع شد. اما بر مدت زمان سپری شده در بازوهای مربوطه تأثیری نداشت که دلالت بر تقویت حافظه های کاری و مرجع دارد. تزریق توامان کلرپرومازین</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(2 &micro;g/rat)</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> به همراه دوزهای مختلف آپومورفین هیچ تغییر معنی داری در تعداد خطاهای کاری و مرجع و زمان های سپری شده در مقایسه با گروه کنترل و گروه دریافت کننده کلرپرومازین</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(2 &micro;g/rat)</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> ایجاد نکرد.یافته های فوق نشان میدهد که سیستم دوپامینرژیک هسته </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">BLA</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> از طریق هردو نوع رسپتور خانواده </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D1</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D2</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> در تعدیل حافظه های کاری و مرجع عمل می کنند. ثانیاً با توجه به سیگنالینگ کاملاً متفاوت درون سلولی این دو نوع رسپتور تأثیر این سیستم در هسته </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">BLA</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> بر حافظۀ کاری و مرجع حاصل برآیند عمل کرد هردو نوع خانواده رسپتوری است.&nbsp; </span></span></span> فرهاد ولیزادگان http://c4i2016.khu.ac.ir/nbr/browse.php?a_id=3037&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">هورمون های جنسی استروئیدی نقش مهمی در بسیاری از فرآیندهای فیزیولوژیکی و به ویژه در تولید مثل ماهیان استخوانی دارد. بنابراین مطالعه هورمون های استروئیدی در ماهیان، شاخصی مهم از بیولوژی تولید مثل است. در پژوهش حاضر، هورمون های استروئیدی سرم خون مانند تستوسترون، 17</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">-</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">بتا استرادیول و 17</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">-</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">آلفا هیدروکسی پروژسترون در مولدین اردک ماهی، از پاییز 1389 تا تابستان 1390 طی 5 دوره (پاییز، نیمه اول زمستان، نیمه دوم زمستان، بهار و تابستان) با سه کلاسه طولی: 360-300، 420-260 و 480-420 میلی متر مطالعه شد. نتایج نشان داد که بین میزان هورمون های استروئیدی در سه کلاسه طولی تفاوت معنی دار وجود داشت و با افزایش طول ماهی افرایش یافت (05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">P<</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">). علاوه بر این، بین میزان هورمون های استروئیدی در فصول مختلف سال با یکدیگر اختلاف معنی دار داشتند (05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">P<</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">)، به طوری که</span></span> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">بیشترین میزان 17</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">-</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">بتا استرادیول در فصل پاییز مشاهده شد و در رابطه با سطح هورمون تستوسترون و پروژسترون، بیشترین میزان به ترتیب در نیمه اول زمستان و نیمه دوم زمستان مشاهده شد.</span></span><br /> &nbsp; زهرا روحی http://c4i2016.khu.ac.ir/nbr/browse.php?a_id=3022&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">گیاه</span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">Aloe barbadensis </span></span></span></em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">Mill. </span></span></span>&nbsp;<span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">گیاهی چندساله، تک لپه، گوشت دار از تیرۀ </span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"><a href="https://plants.usda.gov/java/ClassificationServlet?source=display&classid=Aloaceae"><span dir="LTR">Aloaceae</span></a></span></span> &nbsp;<span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">است. در این مطالعه، تنوع سوماکلونال گیاهان باززایی شدۀ </span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">A. barbadensis</span></span></span></em><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> بعد از چهار واکشت و انتقال به گلدان تحت بررسی قرار گرفت. ژنوم 40 گیاه باززایی شده استخراج و تنوع ژنتیکی با استفاده از 20 نشانگر </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">SPAR</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> شامل پرایمرهای</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">RAPD</span></span></span> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;و</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">ISSR</span></span></span> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;بررسی شد. همچنین، میزان ژل حاصل از گیاهان باززادۀ آلوئه ورا محاسبه گردید. میانگین درصد پلی مورفیسم</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">اندیس شانون</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">تنوع ژنتیکی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">Nei&rsquo;s</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> و</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> تعداد الل های مؤثر براساس داده های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">RAPD</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">بالاتر از پارامترهای ژنتیکی به دست آمده از داده های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">ISSR</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> بو</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">د.</span></span> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">خوشه بندی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">NJ</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> و ساختار ژنتیکی براساس نمودار </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">STRUCTURE</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> بر پایۀ </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">نشانگرهای </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">تحت مطالعه</span></span> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">توانستند افراد را به خوشه های جداگانه تقسیم کنند.</span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> تحلیل </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">AMOVA</span></span></span> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">نیز نشان دهندۀ تمایز ژنتیکی بین گروه ها در سطح معنی داری </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(P=0.01)</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> بوده است و تأییدکنندۀ تفرق گروه های حاصل از تجزیۀ خوشه ای داده های مولکولی است. میزان تولید ژل در گروه های ایجاد شده براساس تحلیل تجزیۀ خوشه ای با استفاده از آزمون تحلیل واریانس </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(ANOVA)</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> بررسی شد که تفاوت معناداری </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(P=0.746)</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;"> بین مقدار ژل در چهارگروه مشاهده نشد</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span> <span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">نتایج این مطالعه </span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">توانست تغییرات سوموکلونال در سطح ژنوم با استفاده از نشانگرهای مولکولی را در میان گیاهان باززایی شده آلوئه نشان دهد، درحالی که میزان ژل تولیدی در میان این گیاهان تغییر معناداری نشان داد.</span></span><br /> &nbsp; زهرا نورمحمدی http://c4i2016.khu.ac.ir/nbr/browse.php?a_id=3130&sid=1&slc_lang=fa <span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">فندقچه های 20 گونه از سرده سنبل بیابانی، که کمابیش به نمایندگی از تمام بخشه های موجود در این سرده به شمار می روند توسط میکروسکوپ الکترونی نگاره مورد بررسی قرار گرفتند. شکل رایج در اغلب گونه های مورد مطالعه تخم مرغی پهن بود اما شکل هایی همچون تخم مرغی، مثلثی و مستطیلی نیز در بین گونه ها دیده شدند. در ارتباط با انواع الگوهای تزئینات سطحی چهار نوع اصلی تشخیص داده شدند که شامل &nbsp;مشبک، نردبانی، </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">rugose</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">و </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">ruminate</span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">بودند. تزئینات سطحی از نوع مشبک نوع رایج تزئینات سطحی در بین گونه ها به شمار می رفت، هر چند که تنوع در شکل شبکه ها، نوع شبکه ها و نوع دیواره های این تزئینات شواهد تکمیلی مفیدی را در جهت تمایز گونه ها فراهم می کرد. اگرچه که تزئینات سطحی متنوع در تفکیک گونه های درون یک بخشه بسیار مفید بود اما در مربوط ساختن بخشه های مشابه به هم مفید واقع نشد. برای مثال، اغلب اعضای بخشه بزرگ </span></span></span><em><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">Filipendula</span></span></em> <span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">بر اساس تنوع در شکل و تزئینات سطحی فندقچه ها از یکدیگر تفکیک شدند، اما بررسی این تزئینات سطحی در معرفی کردن گروه های طبیعی </span></span></span><br /> &nbsp; یاسمن سلمکی