4 نتیجه برای علوی
خدیجه علوی، محمد علی اصغری مقدم، عباس رحیمی نژاد، حجت اله فراهانی،
دوره 11، شماره 1 - ( دوره یازدهم، شماره اول، بهار 1396 )
چکیده
هدف مطالعه حاضر، بررسی ویژگیهای روانسنجی نسخۀ فارسی پرسشنامۀ دوسوگرایی در ابراز هیجان بود. بدین منظور، فرآیند ترجمه و ترجمه معکوس برای تهیه نسخه فارسی پرسشنامه دوسوگرایی در ابراز هیجان انجام شد. از 521 نفر دانشجویان سه دانشگاه در تهران در سال تحصیلی 95-94 به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به پرسشنامۀ دوسوگرایی در ابراز هیجان، به همراه پرسشنامههای افسردگی بک و هراس اجتماعی پاسخ دادند. برای بررسی اعتبار پرسشنامه از اعتبار سازه (تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی) و اعتبار همگرا استفاده شد. برای بررسی پایایی پرسشنامه از روشهای آلفای کرونباخ، پایایی دونیمه سازی، و ضریب پایایی بازآزمایی استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی پرسشنامۀ دوسوگرایی در ابراز هیجان، حاکی از وجود دو عامل دوسوگرایی در ابراز هیجانهای مثبت و دوسوگرایی در ابراز هیجانهای منفی بود. نتایج تحلیل عاملی تأییدی، مؤید ساختار به دست آمده در تحلیل عاملی اکتشافی بود و با مدل اصلی پیشنهاد داده شده پرسشنامه تفاوت داشت. ضرایب آلفای کرونباخِ کل پرسشنامه و عاملهای تشکیل دهنده آن در دامنه 77/0 تا 86/0 و ضرایب اسپیرمن- بروان در دامنه 77/0 تا 88/0 بود. همچنین ضرایب پایایی بازآزمایی در دامنه 72/0 تا 79/0 به دست آمد. نتایج این مطالعه نشان داد این پرسشنامه از ویژگی های روانسنجی مناسبی در جامعه ایرانی برخوردار است.
سوگند قاسم زاده، مینو مطبوع ریاحی، زهرا علوی، میترا حسن زاده،
دوره 11، شماره 4 - ( زمستان 1396، دوره 11، شماره 4 1396 )
چکیده
اضطراب جدایی اختلالی است که ارتباط مستقیمی با سبک فرزندپروری و تنیدگی فرزندپروری دارد؛ و مداخله خانواده محور و بازی درمانی، برنامه جامعی است که شامل جلسات آموزشی برای والدین مبتنی بر بهبودبخشی روابط درونخانوادگی، برقراری تعامل سالم و مثبت درخانواده، کنترل پرخاشگری در خانواده، بررسی موانع ارتباطی در روابط همسران، تربیت سالم فرزندان؛ و جلسات بازی درمانی برای کودک میباشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی مداخله خانواده محور و بازی درمانی، بر سبک و تنیدگی فرزندپروری مادران و نشانگان بالینی کودکان با اضطراب جدایی میباشد. ﭘﮋﻭﻫﺶ حاضر، ﻣﻄﺎﻟﻌﻪﺍﯼ ﻧﻴﻤﻪﺗﺠﺮﺑﻲ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﮔﻤﺎﺭﺵ ﺗﺼﺎﺩﻓﻲ ﺁﺯﻣﻮﺩﻧﻲ ﻫﺎ ﺩﺭ دو ﮔﺮﻭﻩ 14 نفره ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﻭ کنترل، ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﭘﻴﺶﺁﺯﻣﻮﻥ ﭘﺲﺁﺯﻣﻮﻥ ﺍﺳﺖ. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کلیه مراجعه کنندگان به یکی از مراکز مشاوره تهران میباشد که تشخیص قطعی اختلال اضطراب جدایی گرفتهاند. لذا، برای انتخاب نمونه، از روش نمونهگیری در دسترس با گمارش تصادفی در گروهها استفاده شده است. تحلیل دادههای پژوهش با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره، نشان داد که تفاوت معناداری بین سبک و تنیدگی فرزندپروری مادران و نشانگان بالینی کودکان با اضطراب جدایی، در دو گروه آزمایش و کنترل وجود دارد. این مداخله، تاثیر معناداری بر سبک فرزندپروری و کاهش تنیدگی فرزندپروری مادران و نشانگان بالینی کودکان با اضطراب جدایی دارد.
خدیجه علوی، محمدعلی اصغری مقدم، عباس رحیمی نژاد، حجت اله فراهانی،
دوره 12، شماره 1 - ( دوره دوازدهم، شماره اول 1397 )
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی مدل آسیبشناسی لینچ، اثر تعامل حساسیت به تهدید، حساسیت به پاداش و کمالگرایی والدین با میانجیگری بیشکنترلگری و پیوند اجتماعی، در رابطه با افسردگی بود. اعضای نمونه را 521 نفر از دانشجویان سه دانشگاه در تهران تشکیل میدهند که به شیوهی نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این مطالعه شامل مقیاس طبع منفی فهرست شخصیت سازگار و ناسازگار، مقیاس تجربهی زمانی لذّت، خردهمقیاسهای کمالگرایی ناسازگارانه، مقیاس کمالگرایی چندبعدی فراست، پرسشنامهی دوسوگرایی در ابراز هیجان، مقیاس نیاز شخصی به ساختار، پرسشنامهی مشکلات بینفردی، مقیاس امنیت و لذّت اجتماعی و پرسشنامهی افسردگی بک بود. یافتههای مطالعه، حکایت از برازش خوب مدل یادشده داشت. تحلیل بوت استرپ نیز نقش واسطهای بیشکنترلگری و پیوند اجتماعی را تأیید کرد. بر این اساس تعامل حساسیت به تهدید، حساسیت به پاداش و کمالگرایی والدین منجر به ایجاد سبک مقابلهای بیشکنترلگرانه میشود؛ بیشکنترلگری نیز بهنوبهی خود به اختلال در پیوند اجتماعی میانجامد و از این طریق به افسردگی منجر میشود. بر این اساس، یافتههای مطالعهی حاضر از مدل لینچ در رابطه با آسیبشناسی افسردگی حمایت میکند.
آقای رضا اکبری، آقای مسعود شهبازی، خانم سیده زهرا علوی، خانم مریم غلام زاده،
دوره 20، شماره 2 - ( دوره بیست، شماره دوم ، تابستان 1405 )
چکیده
با توجه به شیوع مشکلات کنترل تکانه و ضعف خویشتنداری در میان زندانیان و نقش آن در تداوم رفتارهای پرخطر و بازگشت به جرم، شناسایی مداخلات روانشناختی مؤثر برای بهبود این توانمندی ضروری به نظر میرسد. از اینرو پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و طرحوارهدرمانی بر میزان خویشتنداری زندانیان مرد زندان کرمانشاه انجام شد. پژوهش حاضر شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پس آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری سه ماه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل زندانیان مرد شهر کرمانشاه در سال 1403 بود. 45 نفر از زندانیان به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش (30 نفر) کنترل (15 نفر) گمارده شدند. درمان پذیرش و تعهد طی 8 جلسه 90 دقیقهای و طرحواره درمانی طی 10 جلسه 90 دقیقهای هر یک بهصورت گروهی اجرا شدند. جهت جمعآوری دادهها از مقیاس خویشتنداری استفاده شد. تحلیل دادهها در نرمافزار آماری SPSS-24 به روش تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر انجام شد. با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی نتایج مقایسه زوجی بین مراحل اندازهگیری نشان داد که در گروههای درمانی بین نمرات پیش آزمون با پس آزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود دارد؛ این نشان دهنده تاثیر درمانها در افزایش خویشتنداری در دو گروه درمانی است؛ اما بین پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری مشاهده نشد؛ این یافته بهتنهایی اثباتکننده ثبات اثر درمان نیست.. در مقایسه بین گروهی نیز نتایج نشان داد در پیگیری بین دو درمان تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P)؛ و همچنین دو درمان نسبت به گروه کنترل در پیگیری بر افزایش خویشتنداری موثر بودهاند (05/0>P). لذا فرضیه های پژوهش مبنی بر موثر بودن هر دو رویکرد درمانی بر خویشتن داری مورد تائید است و هیچگونه تفاوت معناداری در اثربخشی آنها بر متغیر وابسته مشاهده نگردید. با توجه به یافتههای این مطالعه دو مداخله درمان پذیرش و تعهد و طرحوارهدرمانی بر میزان خویشتنداری زندانیان مرد زندان کرمانشاه تاثیر مشابهای داشته است. بر این اساس پیشنهاد میشود که از این مداخلات در اصلاح و تربیت زندانیان استفاده شود.
