دوره 8، شماره 27 - ( بهار 1398 )                   جلد 8 شماره 27 صفحات 222-203 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


1- دانشیار ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران ، yazdanm@asnrukh.ac.ir
2- دانشجوی دکتری ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
3- کارشناسی ارشد توسعه روستایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران
چکیده:   (5258 مشاهده)
حفر چاه­های غیرمجاز و استفاده غیرقانونی از آب مشکلی است که محیط زیست و کاربران قانونی آب را تحت تأثیر قرار می دهد. از این رو جامعه به عنوان یک کل، از عواقب این استفاده غیر قانونی رنج می­برد. عوامل بسیاری می­تواند حفر چاه­های غیرمجاز توسط کشاورزان را تحت تأثیر قرار ­دهد. هدف این مطالعه بررسی یک مدل چندبعدی شامل سرمایه های اجتماعی و اقتصادی، سرمایه های انسانی و سرمایه های فیزیکی بر حفر چاه غیرمجاز بوده است. این پژوهش با استفاده از روش پیمایش انجام شد. روایی پرسشنامه بر اساس نظر اعضای هیئت علمی دانشگاه و کارشناسان جهاد کشاورزی و پایایی آن با استفاده از ضرایب آزمون آلفای کرونباخ تأیید شد. جامعه آماری شامل کشاورزان شهرستان دشتستان در استان بوشهر بوده­ند که بر اساس جدول کرجسی و مورگان نمونه­ای 335 نفری از بین آنها انتخاب گردید. روش نمونه گیری بصورت تصادفی طبقه بندی شده است. به گونه ­ای که از میان دارندگان چاه­های غیر مجاز به صورت تصادفی 188 نفر و از میان دارندگان چاه­های مجاز 147 نفر انتخاب شده­اند. نتایج نشان داد متغیر تجربه کشاورزی می­تواند بیشترین تمایز را در بین دو گروه ایجاد کند و پس از آن متغیرهای دسترسی به اعتبارات، سن، نگرش نسبت به کم آبی و سرمایه اجتماعی می­توانند در تفکیک دو گروه حفرکننده و غیر حفار چاه­های غیرمجاز مؤثر باشد. همچنین براساس قدر مطلق مقادیر ماتریس ساختاری، متغیرهای تجربه کشاورزی، دسترسی به اعتبارات، انجمن غیر رسمی، تحصیلات، هنجار اخلاقی و تعهد از بیشترین درجه اهمیت در تمایز بین دو گروه متغیر وابسته برخوردار بوده­اند. به کارگیری نتایج حاصل از این تحقیق می­تواند منجر به کاهش حفر چاه­های غیرقانونی در مناطق روستایی گردد.
متن کامل [PDF 1396 kb]   (1693 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/3/23 | پذیرش: 1398/3/23

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.