دوره 10، شماره 37 - ( پاییز 1400 )                   جلد 10 شماره 37 صفحات 174-153 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2- استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3- دکتری جغرافیا و برنامه روستایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران ، k_heidari@isc.co.ir
4- پژوهشگر پسادکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تهران و صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران کشور، تهران، ایران
5- کارشناسی ارشد مهندسی محیط زیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده:   (382 مشاهده)
مفهوم حکمروایی مبتنی بر همیاری حکومت و جامعه مدنی است در جوامع روستایی توسعه­پایدار نیازمند نظام مدیریت و حکمروایی کارآمد مبتنی بر ظرفیت‌ها و منابع محلی است. در این پژوهش به تبیین جایگاه حکمروایی و ارتباط بین حکمروایی موجود و تسهیل فرصت‌های کارآفرینی و ارائه الگوی حکمروائی خوب در توسعه ظرفیت­های کارآفرینی در منطقه مورد مطالعه پرداخته خواهد شد. پژوهش حاضر به لحاظ نوع، توصیفی-تحلیلی و از نظر هدف، کاربردی- توسعه­­ای و در گردآوری اطلاعات از شیوه کتابخانه­ای و میدانی استفاده شده است. جامعۀ آماری ساکنان نواحی روستایی شهرستان گمیشان و با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه263 سرپرست خانوار و روش نمونه­گیری تصادفی ساده می­باشد. با نظرخواهی از صاحب نظران و متخصصین رشته­های جغرافیا، گردشگری، کارآفرینی، مدیریت، اقتصاد و ... هشت شاخص مهم حکمروایی خوب و متغیرهای مربوط به تسهیل فرصت­های کارآفرینی استخراج خواهد شد و بر این اساس مهمترین شاخص­ها با معادلات ساختاری(SME) اعتبار آن مورد سنجش خواهد گردید. با توجه به حل مدل برنامه­ریزی خطی در روش بهترین_ بدترین، شاخص­های مشارکت با وزن 401/0 رتبه اول، به ‌عنوان مهم­ترین شاخص و شاخص مسئولیت‌پذیری با وزن 024/0 رتبه هشت، کم‌اهمیت‌ترین شاخص حکمروایی خوب در بر تسهیل فرصت‌های کارآفرینی معرفی شدند. با تکنیک رتبه­بندی WASPAS، روستاهای حوزه شرقی با امتیاز 365/3 در رتبه اول و روستاهای حوزه غربی با وزن 229/3 در رتبه دوم و روستاهای حوزه شمالی با وزن 117/3 در رتبه سوم از نظر تأثیر شاخص حکمروایی خوب در تسهیل فرصت‌های کارآفرینی باشند.
متن کامل [PDF 1855 kb]   (87 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1400/9/24 | پذیرش: 1400/9/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.