دوره 12، شماره 44 - ( تابستان 1402 )                   جلد 12 شماره 44 صفحات 158-137 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


1- دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2- استاد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. ، shayan34@yahoo.com
3- استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
4- دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
چکیده:   (535 مشاهده)
امروزه مدیریت منابع در پهنه­های زیستی یکی از چالش­های اصلی سازمانی اجتماعی می­باشد که موفقیت آن زیر نفوذ عوامل و سازه­های بسیاری قرار دارد. لذا تلاش برای طراحی الگوی جامع و یکپارچه برای حوضه­های آبخیز به گونه­ای که تمامی این سازه­ها و رفتار آن­ها قابل پیش­بینی و هدایت باشند یکی از اهداف و برنامه­های سازمان­های متولی در این امر است. هدف پژوهش حاضر، ارائه الگوی مطلوب مدیریت یکپارچه و نقش آن در توسعه پایدار روستایی در حوضه آبخیز داورزن می­باشد. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-‌تحلیلی و پیمایشی است. بنابراین، ابتدا به شناخت وضع موجود و چالش­های اثرگذار بر توسعه یکپارچه حوضه آبخیز داورزن به عنوان متغیرهای وابسته پرداخته شد. سپس با استفاده از پیشران­های مدیریت حوضه آبخیز به عنوان متغیرهای مستقل شناسایی شدند. از ﻣﺪل معادلات ساختاری(SEM) در قالب نرم­افزار SMART PLS برای تحلیل یافته­ها استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل 60 نفر از کارشناسان اجرایی شامل مدیران روستایی و متخصصان این حوزه می­باشد. نتایج بدست آمده نشان می­دهد که  مولفه مشکلات سیاست­گذاری با ضریب 0.743 بیشترین ضریب را در بروز چالش­های حوضه آبخیز داورزن دارا می­باشد و در زمینه ضعف توسعه روستایی نیز مؤلفه اقتصادی با ضریب 0.607 بیشترین تاثیر را داشته است.
متن کامل [PDF 1464 kb]   (123 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1401/6/16 | پذیرش: 1401/12/7

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.