کرم امیر، تورانی مریم. پهنهبندی استعداد اراضی نسبت به وقوع لغزش با استفاده ازروشهای رگرسیون خطی و فرآیند تحلیل سلسله مراتبی مطالعه موردی: محور هراز از رودهن تا رینه. نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی. 1392; 13 (28) :177-190
URL: http://jgs.khu.ac.ir/article-1-691-fa.html
1- استادیار گروه ژئومورفولوژی دانشگاه خوارزمی
2- کارشناس ارشد ژئومورفولوژی، دانشگاه تهران ، m_toorani@ut.ac.ir
چکیده: (6216 مشاهده)
یکی از انواع ناپایداریهای دامنهای که هر ساله خسارات مالی و جانی فراوانی را بر سیستمهای اقتصادی- اجتماعی و زیست محیطی وارد میکند، زمین لغزش است. شناخت نواحی مستعد وقوع لغزش و حرکات تودهای از ضروریات مدیریت منابع طبیعی و برنامه ریزی توسعهای و عمرانی است. جاده هراز یکی از محورهای اصلی و پرتردد ایران است که فرآیندهای دامنهای هر ساله خسارات فراوانی را در آن به بار میآورد، در این تحقیق سعی شده استعداد به وقوع زمین لغزش بخشی از این جاده با استفاده از روش فرآیند تحلیل سلسله مراتبی و رگرسیون خطی مورد مطالعه قرار گیرد. برای این منظور از لایههای شیب، جهت شیب، ارتفاع، فاصله از گسلهای اصلی، فاصله از گسلهای فرعی، فاصله از رودخانه اصلی، فاصله از آبراهه فرعی، فاصله از جاده، فاصله از راه آهن، زمین شناسی، کاربری اراضی و میانگین بارش استفاده شده و پس از تجزیه تحلیل دادهها در سیستم اطلاعات جغرافیایی و با استفاده از روشهای رگرسیون خطی و فرآیند تحلیل سلسله مراتبی نقشه نهایی خطر وقوع زمین لغزش تهیه گردید. نتایج نشان داد که روش تحلیل سلسله مراتبی روش مناسبتری برای پهنه بندی خطر زمین لغزش در این محدوده است. بر اساس این روش حدود 8/67 درصد محدوده مورد مطالعه استعداد بالایی برای وقوع زمین لغزش دارند.