دوره 5، شماره 14 - ( بهار و تابستان- 1389 )                   جلد 5 شماره 14 صفحات 45-29 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jafari A A. The Effect of Crying on Behavior in Molavi's Mathnavi. Journal title 2010; 5 (14) :29-45
URL: http://jls.khu.ac.ir/article-1-824-fa.html
جعفری احمدعلی. تأثیر گریه در سیر و سلوک از منظر مثنوی مولوی. عنوان نشریه. 1389; 5 (14) :29-45

URL: http://jls.khu.ac.ir/article-1-824-fa.html


دانشگاه پیام نور ، aaj_864@gmail.com
چکیده:   (13965 مشاهده)

گریه نمودی از عواطف و احساسات انسان است که ریشه در حالات روحی او دارد. مولانا غم و گریه را موجب حیات جاوید می‌داند و از همین رهگذر معتقد است سالک باید در سیر و سلوکش از چنین گریه‌ای شاد شود. به اعتقاد او خداوند را می‌توان در قلب‌های شکسته انسان‌ها یافت. مولانا مناسب روحیه هر سالکی، با تکیه بر گریه او را تشویق می‌کند تا به سوی کمال و سعادت رهسپار شود. او تعادل روحی انسان را در خدادوستی و ترک خوددوستی و دوری از تمایلات نفسانی می‌داند. به همین دلیل، گریه را مثل اسلحه‌ای برای سالک در این راه به کار می‌گیرد. از نظر او گریه نشان این است که سالک به خدا عشق می‌ورزد. مولانا گریه را از ویژگی‌های انسان خوشبخت می‌داند، چه اشک گناهان سالک را شستشو می‌دهد، منتها اشک و گریه‌ای که از صدق دل باشد. این‌ طرز تفکر در نهج‌البلاغه هم آمده است؛ آن‌جا هم از صفات متقین این است که قلب‌هاشان محزون است. به اعتقاد مولانا گریه نوعی اظهار نیاز است و به همین دلیل انسان را به یاد خدا می‌اندازد. خداوند در برابر گریه و سوز و گداز سالک به او حوض کوثر خواهد بخشید و همین گریه است که حتی آسمان را هم به ناله و فغان وا خواهد داشت. گریه عامل تسلط سالک بر نفس امّاره است که تمام بدبختی‌های انسان از اوست. در این مقاله تأثیر گریه بر چگونگی سلوک از منظر مثنوی بررسی شده است.

متن کامل [PDF 192 kb]   (879 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

فهرست منابع
1. قرآن کریم.
2. پلاچیک، روبروت (1366) هیجان‌ها. ترجمه محمود رمضان‌زاده. چاپ دوم. تهران: آستان قدس رضوی.
3. حافظ شیرازی، خواجه شمس‌الدین محمد (1368) دیوان. تصحیح قاسم غنی و محمد قزوینی. چاپ سوم. تهران: اساطیر.
4. راغب اصفهانی، ابی‌القاسم حسین بن محمد (1404) المفردات فی غریب القرآن. دفتر نشر الکتاب.
5. دورانت، ویلیام جیمز (1370) لذات فلسفه. ترجمه عباس زریاب‌خویی. چاپ ششم. تهران: انقلاب اسلامی.
6. ستاری، جلال (1374) عشق صوفیانه. تهران: مرکز.
7. سرامی،‌ قدمعلی (1379) از خاک تا افلاک.‌ تهران: ترفند.‌
8. سعدی، شیخ مصلح‌الدین (1363) بوستان. به کوشش غلامحسین یوسفی. چاپ دوم. تهران: خوارزمی.
9. سنایی، ابوالمجد مجدود بن آدم (1368) حدیقه‌الحقیقه. به کوشش محمدتقی‌ مدرس رضوی. چاپ سوم. تهران: دانشگاه تهران.
10. شفیعی‌کدکنی، محمدرضا (1370) صور خیال در شعر فارسی. چاپ چهارم. تهران: آگاه.
11. شهیدی، سیدجعفر (1380) نهج‌البلاغه. چاپ بیست و یکم. تهران: علمی و فرهنگی.
12. عطار نیشابوری، فریدالدین (1366) دیوان. به کوشش تقی تفضلی. تهران: علمی و فرهنگی.
13. فروزانفر، بدیع‌الزمان (1361) احادیث مثنوی. چاپ سوم. تهران: امیرکبیر.
14. قشیری، ابوالقاسم (1367) ترجمه رساله قشیریه. بدیع‌الزمان فروزانفر. چاپ سوم. تهران: علمی و فرهنگی.
15. مزلو، آبراهام (بی‌تا) روان‌شناسی عشق ورزیدن. ترجمه شیوا رویگران. بی‌جا: بی‌نا.
16. مولوی، جلال‌الدین محمد (1362) کلیات شمس یا دیوان کبیر. به تصحیح بدیع‌الزمان فروزانفر. چاپ سوم. تهران: امیرکبیر.
17. مولوی، جلال‌الدین محمد (1365) مثنوی معنوی. به تصحیح رینولد آلن نیکلسون. تهران: مولی.
18. نصر، سید حسین (1382) آموزه‌های صوفیانه. ترجمه حسین حیدری و محمد‌هادی امینی. تهران: قصیده‌سرا.
19. هاشمی، جمال (1365) پیغام سروش. چاپ دوم. تهران: شرکت سهامی انتشار.
20. هاشمی، جمال (1382) گلگشت عرفان. تهران: شرکت سهامی انتشار.
21. همایی، جلال‌الدین (1366) مولوی چه می‌گوید. چاپ ششم. تهران: هما.
22. یونگ، کارل گوستاو (1377) رشد شخصیت. ترجمه‌ هایده تولایی. تهران: آتیه.

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات و تحقيقات ادبی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Literary Studies

Designed & Developed by : Yektaweb