دوره 5، شماره 14 - ( بهار و تابستان- 1389 )                   جلد 5 شماره 14 صفحات 182-155 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohammadi Badr N, Sarmadi M R, Ahmadian S. A Contrastive Study of Superficial Education and Spiritual Education in the Words of Saadi and Molana. Journal title 2010; 5 (14) :155-182
URL: http://jls.khu.ac.ir/article-1-829-fa.html
محمدی بدر نرگس، سرمدی محمدرضا، احمدیان سکنیه. بررسی تطبیقی تربیت ظاهر و باطن در کلام مولانا و سعدی. عنوان نشریه. 1389; 5 (14) :155-182

URL: http://jls.khu.ac.ir/article-1-829-fa.html


1- دانشگاه پیام نور ، badr@pnu.ac.ir
2- دانشگاه پیام نور
چکیده:   (12389 مشاهده)

مثنوی مولوی و بوستان و گلستان سعدی از آثار تعلیمی زبان فارسی هستند و «تربیت عرفانی» یکی از جنبه‌های مشترک تعلیمات مولانا و سعدی است. هدف اصلی مکاتب تربیتی، دینی و عرفانی فراهم نمودن زمینه‌های تحول روحانی انسان است که با شناخت آلودگی‌ها و بیماری‌های نفسانی و از بین بردن آن‌ها و تجلی انوار الهی در وجود انسان هدف تربیتی آنان، محقق می‌شود. چنین تربیتی ساده و سطحی نیست و تمامی جنبه‌های وجود انسان را در برمی‌گیرد و نیاز به حرکت و تحولی همه‌جانبه دارد. بنابراین در تربیت عرفانی علاوه بر ظاهر و رفتارهای ظاهری، باطن و زوایای پنهان آن نیز مورد توجه قرار می‌گیرد. به همین سبب عارفانی چون مولانا در تعالیم تربیتی خویش، همانند عالمِ تربیتی و روان‌شناسی حاذق به درمان بیماری‌هایی می‌پردازند که در لایه‌های زیرین وجود آدمی ریشه دوانده است و مسلمانی چون سعدی نیز با گرایشی عارفانه تأثیر پنهان آن‌ها را در اخلاق و رفتار انسانی به تصویر می‌کشد.

واژه‌های کلیدی: مولانا، سعدی، تحول ظاهر، تحول باطن
متن کامل [PDF 252 kb]   (865 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

فهرست منابع
1. باقری، خسرو (1368) نگاهی دوباره به تربیت اسلامی. تهران: مؤسسه فرهنگی مدرسه برهان.
2. بهاءولد، بهاءالدین محمد بن حسین (1336) معارف (مجموعه مواعظ و سخنان سلطان العلماء بهاءالدین محمد بن حسین خطیبی بلخی مشهور به بهاء ولد). به اهتمام بدیع الزمان فروزانفر. چاپ سوم. تهران: طهوری.
3. سروش، عبدالکریم (1372) فربه‌تر از ایدئولوژی. تهران: مؤسسه فرهنگی صراط.
4. سعدی، مصلح‌الدین (1338) کلیات. تصحیح محمدعلی فروغی. تهران: علمی.
5. شیروانی، علی (1377) آموزه‌های اخلاقی در مثنوی. قم: دارالعلم.
6. فروزانفر، بدیع‌الزمان (1375) شرح مثنوی شریف. چاپ هفتم. تهران: زوار.
7. کاشفی، ملاحسین واعظ (1362) لب لباب مثنوی. با مقدمه سعید نفیسی. چاپ دوم. تهران: بنگاه مطبوعاتی افشاری.
8. مارشال، کاترین و راس‌من،گرچن (1377) روش تحقیق کیفی. ترجمه علی پارساییان و سیدمحمد اعرابی. تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی.
9. ماسه، هانری (1369) تحقیق درباره سعدی. ترجمه غلامحسین یوسفی و محمد حسن مهدوی اردبیلی. تهران: توس.
10. مولوی، جلال‌الدین (1348) فیه‌مافیه. با تصحیحات و حواشی بدیع‌الزمان فروزانفر. تهران: امیرکبیر.
11. مولوی، جلال‌الدین (1375) مثنوی معنوی. بر اساس نسخه قونیه. به تصحیح و پیش‌گفتار عبدالکریم سروش. تهران: علمی و فرهنگی.
12. نادری، عزت‌الله و مریم سیف نراقی (1373) روش‌های تحقیق و چگونگی ارزشیابی آن در علوم انسانی با تأکید بر علوم تربیتی. [بی‌جا]: دفتر تحقیقات و انتشارات بدر.

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات و تحقيقات ادبی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Literary Studies

Designed & Developed by : Yektaweb