XML English Abstract Print


دانشگاه آزاد اسلامی تبریز ، Poozesh@iaut.ac.ir
چکیده:   (220 مشاهده)
هدف تحقیق بررسی تأثیر 12 هفته تمرین تناوبی شدید(HIIT) به همراه مصرف کورکومین بر مقدار بیان FSTL1، Smad7 و کلاژن‌های نوع I، III و IV بطن چپ موش‌های صحرایی نر مدل سکته قلبی بود. پس از القای سکته قلبی، 48 سر موش صحرائی به پنج گروه: مرجع، تمرین، کورکومین، توام(تمرین+کورکومین) و کنترل تقسیم شدند. پس از کشتار گروه مرجع برای تایید بروز سکته، کورکومین روزانه 15 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت گاواژ استفاده شد. جلسات تمرین HIIT پنج روز در هفته، هر جلسه شامل 60 دقیقه متشکل از 10 وهله دویدن با شدت 90-85 درصد از vVO2 peak با دو دقیقه فاصله استراحت فعال در بین تکرارهای دویدن با شدت 50-45 درصد از vVO2 peak برگزار شدند. مقدار بیان پروتئین‌های FSTL1، Smad7 و همچنین کلاژن‌های I، III و IV بافت بطن چپ توسط وسترن بلات اندازه‌گیری شدند. پس از هر سه مداخله تمربن، وزن قلب به طور معنی‌داری بیشترو مقدار بیان کلاژن نوع IV کمتراز گروه کنترل بودند. فقط در گروه توام مقدار بیان کلاژن نوع III قلب به طور معنی‌داری کمتر و FSTL و Smad7 بیشتر از از گروه کنترل بود. کاهش کلاژن نوع IV بدون مرگ و میر در اثر اعمال هر سه مداخله، شاید به ایمن بودن تمرین HIIT و مکمل کورکومین برای کاهش روند فیبروز قلبی متعاقب سکته دلالت کند. اما فقط مداخله توام سبب کاهش بیان پروتئین کلاژن نوع III و افزایش FSTL  و Smad7 در بطن چپ دچار سکته شد که زمینه تجویز توام کورکومین و HIIT برای کسب نتایج بهتر را فراهم می‌کند.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزشی
دریافت: 1399/12/5 | پذیرش: 1398/8/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به سامانه نشریات علمی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Research in Sport Medicine and Technology

Designed & Developed by : Yektaweb